Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
afacanlar, hayatımızın merkezi... hoş bir şiir... tebrikler...
Canları sağolsun,herşey onlar için.Onlarsızda yaşanmıyor, yaramazlıklarıda,Afacanlıklarıda herşeye değer.güzel bir şiir.evet canlarım afacanlar.saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta