Sahipsiz Şiir Şiiri - Mehmet Berkay Çabuk

Mehmet Berkay Çabuk
17

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Sahipsiz Şiir

Yürüyorum...
Kan kırmızı gökyüzü bu gece
Hüzünlü de bir havası var yıldızların
Göremiyorum ama hissedebiliyorum
Bulutların arkasında utanmış bir haldeler
Sanki kötü bir haber verecek gibiler senden
Garip bir soğukluk var bunun yanında
Titretiyor içimi ama üşümüyor tenim
Ceplerime bile koymuyorum ellerimi hatta
Burnum hafif kızarmış yürüyorum öylece
Uzaklaşıyorum yıldızlardan böylece
Birer birer arkamda kalıyorlar
Zaten iki tane var onlarda kayboluyor işte
Belki onlar da beni izliyorlar arkamdan
Kâh pişman kâh gururlu
Bilemiyorum...
Arkama bakmadan yürümeye devam ediyorum
Fakat içimi bir hüzün kaplıyor her adımda
Pişman oluyor sanki ayaklarım
Oysa küskündü onlara her kapım
En karanlık gecelerimde beni yalnız bırakışlarını
Daha yüzümden bile silmemişken
Pişman olamazdı zaten adımlarım
Kafamdan atıyor bu düşünceleri
Sonra hızlanıyorum...
Kaçıyorum senden ve sana dair her şeyden
Sokaklar sessiz ve korkunç
Sadece benim ayak seslerim
Yavaşlıyorum...
Eve geldim artık
Yakamdan tutan yıldızlarından sonra
Nihayet rahat bir nefes alıyorum
Ve gökyüzüne bakıyorum
Seni geçiriyorum içimden son kez
Bir geceyi daha heba etti bu adam uğrunda
Ama bu gece daha umutluyum
Sabahına kar yağar belki sokaklarıma
Belli mi olur ?

Mehmet Berkay Çabuk
Kayıt Tarihi : 8.2.2020 22:14:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!