“Mehmet Tevfik’in Ceketi”

Mehmet Tevfik Temiztürk
21964

ŞİİR


26

TAKİPÇİ

“Mehmet Tevfik’in Ceketi”

Yirmi beş yaşlarında, fakülte öğrencisi;
Her hâlinden belliydi, fakirdi ve sefildi.

Etüde girdi bir yer bulup çalışacaktı.
Ceketini çıkardı, içerisi sıcaktı.
Askıya doğru vardı, her hâlde asacaktı.
O’da ne! Ceket yamuk durdu, yanlara sarktı.

O duruşa insanın içi burkuluyordu.
Emektar ceketini düzeltmeye ant içti.
Ama nedense ceket çul gibi duruyordu.
Tamam! Anladı şimdi, demek ceket bir hiçti.

Ceket şimdi düzeldi, askıda dengelendi
Darağacında bu kez, sallandı sallandıkça.
Askı kapı ağzında doğru mu oldu şimdi?
Dönüyordu emektar, açılıp kapandıkça…

Ceketinin sağını, sol tarafa katladı.
Yok! Pek ciddî durmadı arka dışa fırladı.
Çatal iğneyle, kolu dikip yukarı astı.
Zavallı ütüsüzün, kolu astarı kastı.

Uzaktan bakmak için, köşesine çekildi.
Ütüsüz, rengi solmuş, sanki aç ve sefildi.
Niçin diğer ceketler gibi çağdaş değildi?
Pek uzun ömürlüymüş, eskiseymiş iyiydi.

Sahibi kafasını boş yere yoruyordu…
Ceket cağız cahildi askıdan korkuyordu.
Düşünme, kimse almaz at duvarın dibine!
İstersen minder gibi yap otur bak keyfine…

Askıdan ceketini aldı, derhal giyindi.
O bile sahibim ne iyi diye sevindi.
Hatırası büyüktü, rahmetliden kalmaydı.
Saygı görürdü, onu sandığa kaldırsaydı.

(Eski Şiirlerimden:1990)

Mehmet Tevfik Temiztürk
Kayıt Tarihi : 25.5.2011 19:54:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bu Şiirimin Hikâyesi: Mağaza sahibinin elinde ucuza ceketler vardı Aileme fazla yük olmamak için razı olmuştum. Kardeşim Kemer Altı Çarşısı’na gidip 350 Liralık ceketi satın alırken; 50 Liralık cekete razı olmuştum. Yurdun etüdün de kapı girişine oturdum. Ceketimi astım. Etüt çift odalı ama tek çıkış kapılıydı. Dolayısıyla giren çıkan sebebiyle benim ceket sağa sola sallanıp duruyordu… Şiirdeki olaylar vuku buluyordu… İşte ben o gün sınava çalışacağıma bir yandan gülüyor bir yandan da şiirimi bu şiirimi yazmakla meşgul oluyordum. Kumaşı kırışmayan siyahî, eski model çok rahat bir ceketti. Belki de şairliğimin sebebi de bu ceketti. Annem bu ceketi daha fazla giyinmemi istememiş olacak ki Buca Pazarı’nda roka satan fakir bir amcaya diğer eski giysilerle birlikte hediye etmişti…

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!