Karanlığın İçinden Gelmiş Çiçek

Cem Demircan
335

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

Karanlığın İçinden Gelmiş Çiçek

Bir gün oturup güleceğiz ettiğimiz kavgalara
Ne de çok kırdık farkında ya da değil
Olduk olmadık yerde ağladık
Kendimizi attık toprağın altına
Yağmur yağar diye filizlenirsek diye
Çiçeksek eğer, bitkiysek
Karanlıkta yetişebilecek bir şeysek
Fakat neden karanlıkta solardı
Karanlığın içinden gelmiş çiçek

Kuru düşmezler yapraklar toprağa
Toprakta kururlar
Düşününce doğanın verdiği bir ders bu
Dökülen her şey tazedir
Fakat bu kurumaya yüz tutmuş tazeliktir
Kırıp dökme demektir işte bu
Döktüklerin kuruyup gidecektir
Fakat neden karanlıkta solardı
Karanlığın içinden gelmiş çiçek

Biz karanlığın içinden gelmiş çiçekleriz sevgilim
Ve birbirimizi sevdiğimiz ilk an
İlk karşılıklı tebessümüm be bakışma
Güneşi tadışımız
Işığı aldık bir kere bu yüzden karanlıkta solarız
Bu yüzden artık karanlıkta yaşayamayız
Karanlık tabuttur ışığın farkına varanlar için
Ve ışık beklentidir daha çok istemektir
Bazen de beklentidir çiçeği öldüren

Fakat neden unutsun aydınlığı
Karanlığa gitmiş çiçek
Bir gün oturup güleceğiz dökülen yapraklara
Kim bilir hangi aşk defterlerinin arasına kondular
Bir gün durup durup güleceğiz
Durup durup ağladıklarımıza

Cem Demircan
Kayıt Tarihi : 19.1.2020 05:20:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!