FATMA DOĞAN
ZÜLFÜ KARAM
Akşam kızıllığı sardı al al ufku, boylu boyuna.
Yine gamlanıp, demlendi o al ateşte gönlüm,
Aydan önce doğupta, göründü ya menekşe gözlerin.
Yine kıskandırdın gecemi, küstürdün bana gülüm.
Düşman etti yine bana düşlerimi, ey zülfü kara
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




çok teşekkürler canım arkadaşım, şairin gönlünden şair anlarmış ne mutlu eğer şair olabilirsek.
Gönlümün şairi Sevgili Fatma Hanım, kaleminiz yüreğinizle yaşasın.Bütün şiirlerinizi alkışlıyorum.
çok teşekkürler canım arkadaşım, şairin gönlünden şair anlarmış ne mutlu eğer şair olabilirsek.
Teşekkürler
Tebrikler Fatma hanım. Zülfüyâre de zülfü kara' ya da dokunmayalım
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta