Kuşanmış gölgelerinden en keskin kılıçları, İki yürek karşı karşıya, sessiz bir meydanda. Ne kalkanı var bu cengin ne de geri kaçışı, Yaralar açılırken en mahrem rüyalarda.
Bir vuruşta hasret var, ötekinde hiddet, Göz göze gelmek bile başlı başına bir savaş. Yenilmek; teslimiyetin içindeki o en büyük servet, Zaman akıyor üstümüze, hem hırçın hem yavaş.
Bu kavgada galip yok, mağlup ise kendinden geçer, Kılıçlar kınına girmez, sükût bürür her yanı. Aşk, kendi küllerinden ancak vuruşarak geçer, Feda ederken tek bir bakışta koca bir cihanı.
Aşkı rüzgara sordum; "Her daldan bir parça koparan fırtınadır" dedi. Aşkı aynaya sordum; "Kendinde bulamadığın o eksik parçadır" dedi.
Gurbetteki kalbe sordum; "Sılası olmayan tek memlekettir" dedi. Güneşe sordum; "Bakınca kör eden, bakmayınca üşüten tek kor" dedi.
Ve en son aşığa sordum; "Kendi yokluğunu bir başka varlıkta sevmektir" dedi. Yaralar sızlasa da mısralar susmaz, Aşk, bitmeyen bir hikayenin en sadık yolcusudur.
Aşkın Neşesi
Güneş doğar Erciyes’in ardından sessizce, Yeni bir aşk başlar kalpte ince ince. Gülüşünle aydınlanır her karanlık köşe, Dünya döner durur içimdeki bu neşeyle.
Baharlar gelir gönlüme senin adınla, Hayat bulur her anım bu eşsiz tadınla. Gözlerinde buldum ben en tatlı rüyayı, Seninle sevdim yeniden bütün dünyayı.
Ele ele yürürken umuda doğru biz, Silinmez ruhumdan bıraktığın o iz. Mutluluk şarkısı yankılanır dilimizde, Ebedi bir sevda parlar gözlerimizde.
Siyah beyazdı her yer, sen geldin boyadın Kalbimin paslı kilidini tek hamlede açtın Hiç sorma "neden" diye, cevabı gözlerinde Bütün yollarım kapalıydı, sende takılı kaldım
Yükledim sırtıma tüm hayalleri Seninle her yol, cennet bahçeleri Durmak yok artık, gaza basalım Dünyayı yerinden hep biz oynatalım!
Hadi, vur kadehi aşkın şerefine Karışalım gecenin en deli rengine Korku neymiş? Bize vız gelir Teslim olduk sevdanın en güzeline!
Aşkı yolcuya sormuşlar; "Hiç bitmeyen bir menzildir" demiş. Mahkuma sormuşlar; "Duvarları yıkan tek hayaldir" demiş. Aşkı yalnıza sormuşlar; "Kalabalıkta duyduğum tek sestir" demiş. Bilgeye sormuşlar; "Sükûtta saklı olan en büyük sırdır" demiş. Şaire sormuşlar; "Mürekkebim bitse de bitmeyecek mısradır" demiş. En son yaralıya sormuşlar; "Canımı yakanın içinde nefes almaktır" demiş.
Tarih: 27 Aralık 2025 Saat: 02:15
Yola çıktım kalbimi yanıma alarak,
Bir adım aşk, bir adım umut.
Arkamda özlemin sessiz izleri,
Önümde adını bilmediğim bir güç.
Rüzgâr sorular sordu geceme,
Bağlı Eller, Dağılan Düşler
Güneşin doğuşuna yasak koyulur mu hiç? Ya da nehrin akışına "dur" denir mi? Sevene "bırak" demek, bir uçurum kenarında, Rüzgara karşı kanat çırpmayı dilemektir.
Nasıl sökülür ki ruhun ilmek ilmek dokuduğu, Gözlerin ferine sinmiş o tanıdık gölge? "Vazgeç" demek kolaydır, dilde bir hece, Ama kalpte koca bir yangın, bitmez bir gece.
Avuçlarında tuttuğun sadece bir el değildi, Bir ömrün umudu, bir düşün emanetiydi. Şimdi "bırak" diyorlar, ellerin boş kalsın, Sanki sevda dediğin, bir oyuncak, bir masalmış.
Yüreğimde bir ışık, gözümde parlak bir iz, Hedefim gökyüzü, yollarda hızım deniz. Her engeli aştım, her dönemeçte coştum, Benim adım azim, ruhumda büyük tutku.
Attığım her adımda, iz bıraktım derince, Sırtımda yükler değil, hayallerim binlerce. Düşmek korkutmadı hiç, kalkmayı bildim daima, Hayat bir sahne, ben de parlayan drama.
Yazılmamış bir destan, henüz okunmamış bir söz, Her başarım bir zafer, her gün yeniden bir öz. Alın terimle süslü, bu yükselen kuleler, Gelecek benimle başlar, bende biter tüm dertler.
Sessizce çekilen bir set gibidir içimdeki sabır, Bir kez aşılırsa, geri dönmez o vakur nehir. Her yaranın bir izi, her ahın bir tartısı var, Kırılan her umut, kendi ağır yükünü taşır.
Zamanı geri sarmaya yetmez hiçbir pişmanlık, Adalet, ruhun derininde bekleyen bir karanlık. Verilen her söz bir borçtur, tutulmayan her el bir veda, Yaşatılan acının yankısı, ömre yayılan bir yalnızlık.
Bana acı yaşatırsan bedelini ödersin, Girdiğin o çıkmaz sokakta izini kaybedersin. Ektiğin fırtınanın ortasında kalır da nefesin, Kendi yarattığın sessizliğin içinde tükenirsin.
Her gece aynı perde, simsiyah ve ağır,
Gözlerimde bir yorgunluk, aklımsa uyanık.
Yastık buz kesmiş, ne dost ne de sağır,
Bir sır var odada, bir bilinmez tanık.
Dönüp dururum sessiz, sebepsiz bir telaş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!