Kötü bir küfrün özgürlük rüyasında
belleğin ihanet senfonisi çalarken.
Geçerdi bir gölge misali kısır umutların son çaresizliği,
hatıraların tozlu eşiğinden.
Sonra,
soğuk bir hançerin keskin yüzüne dönüşürdü,
zindan da duran adamın yüzü.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta