Zi'yan Şiiri - Ömer Altun 2

"Kırgın saatler akabinde yüreğin vurmuştu kıyılarıma
Evvel gök ölmüştü göğsümde
Sonra yanmıştı toprak"…

Kanadı yolunmuş bahar hazanında
Kına yakıyorum gönül ağrılarıma
Taşar iken hasretinden gönlüm katreleri
Tebessümlerim daldı ölüm uykularına…

Kuyu sessizliğinde ördükçe sensizliği saçlarıma
Birikti bakışlarıma düşlerin gülistanlığı...

Yankılandıkça gönlüm mihrabında sevda sayhaları
Katre katre inşaa edildi hasret hanedanlığım
Ey gönlüm kemiren gam ve elem..!
Tebessümlerini doğurmadıkça gün
Tahammüllerim sürüldü göğsümden
Yok, yek lahza iltiması kederinin…

Ciğerlerimde zuhur ettikçe solukların zindan kaygısı
Zerreden küreme nüksetti efkârı yokluğun...

Ahdine sadık gecelerin uzun metrajlı yalnızlık senaryolarında
Hasretimdir gökyüzüne kurulan
İşgaline uğradıkça mütevazı hasretliğinin
Hasat mevsiminden evvel söküp alındı sürurum simamdan
Ey gönlüm vaveyla bakışı..!
Nice zamandır gönlüm kuşları ölü
Göğsümde kanat çırpan gönlün…

"Mevsim aralarında terk edişlerine zabıtlar tutuyorum
Kırık kalpler davasında müşteki sen,
Hükümlün ben"…

Düş kırıklıklarımın dil söküğünde
Gülşen kokunu işliyorum ıstıraplar ile toprağa
Bardaktan boşanırcasına değiştikçe kirpiklerinde iklim
Nabzım külleniyor sineme bıraktığın firaktan
Ey hasret envanterinde c’ismi dolunay olan..!
Güz yangınıdır ah u zar gülüşlerin ruhuma…

20250508
0826
Gönlün ve dudakların a’rafındayım zi’yan etme beni