ZEYTİN ÇOCUK
Zeytin çocuk! Bir gün sen getireceksin sıcak ekmeği,
Annenin gülüşü göz bebeğinde aks edecek,
Ellerinin arasından kumrular uçacak gökyüzüne, Toprak kokusu limon çiçeğine karışacak!
Zeytin çocuk! Bir gün altın miğfer takacaksın başına,
Şimdilerde sessiz bir fırtınasın, heyecan topağısın!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta