Zeynep Saylan Şiirleri - Şair Zeynep Saylan

Üzüntüm yalnızca çatık kaşına
Sevdiğim ağlama, gözün yaşına
Neler geldi kimler bilir başına
Çok anlattım sana, sözüm yetmedi.
Yaşadığım o zor, günler bitmedi

Sözüm Kalmadı

Canımdın hasretinle sen dağladın içimi
Yandı yandı yüreyim annem çözüm kalmadı
Rabbim sen koru dedim, dua örter açımı
Yandı yandı yüreyim annem sözüm kalmadı

SULTANIM PEYGAMBERİM

Aşk dediğin ateştir, ateş nurdur dediğin
Nur dediğin sırdır, ol huzurdur dediğin
Huzurda kanmayan can, bir nankördür dediğin
Hüzünle çağırırsın, sen yücesin sultanım.

Yanmak nedir bilir misin sen?
Bir hayalin gölgesinde nefes almaya,
Çalışmak nasıl bir şey bilir misin?
Resimlerle anılarla avunmak.
Adını anınca, bile kalp atışım değişmesi
Bilseydim bu kadar vefasız olacağını,

Sus Sessizce
Hani o ilk buluştuğumuz yerde
Sevdanla artık sus sessizce kal
Getirdin kırmızı gülleri birde
Dinle konuşma sus sessizce dal

SUSSUN AHUZAR

Dünyada kuluna Yaradan yârdır
İmâna erişmek, en büyük kârdır
Gaflette kalanın yüreği hardır
Rabbim yardım et de, sussun ahuzar

Kimseye anlatamam
Sustu önçelikle kalbim
Doluydu içim kırık dökük cümlelerle
Bir banka oturdum
Unutursam diye
Yalnızım omuzuna başımı koyacak kimsem yoktu

Sustum ebedi
Mutsuzdu gitmeyi kafaya taktı
Gözlerine baktım sustum ebedi
Sıkıntıyla anlattı alevle yaktı
Anlatamadım ben sustum ebedi.

İstanbul çamlıcadayım esiyor
Geceleri soğuk nefes kesiyor
Rüzgarı pür dikkat kulak asıyor
Tepeden seyredip demli çay içsek

Nispet etmiyorum yaşarım burda

Taşlama Meryem Keskin' e yazdıklarım

Yazın durun sizi rüyada görür
Uyanınca terliğin atar sorar
Hepsine ayrıca cevap verir
Müritleri varmış şaire Meryem