Hak Yolu
Aşkla düştüm menzile, aklım yolda kaldı hep
Ben dedikçe benliğim, Hak zuhura aldı hep.
Benlik dediğin vehim, var sanırsın yok imiş
Yokluk görmeyen canlar, varlıkta hep çok imiş.
Oh canıma değsin...
Şiirlerimde sen vardın.
O anda seni benden alan aslında o kelimeler değildi,
Benim gölgelerimdi.
Sen benden gittin ya dünyam karardı
Yalancı dünyada ruhum sarardı
Kalbimdeki kanayan yaram azardı
Aşkınla hatıran, bak kaldı bende
Hasretin ok gibi saklı sinemde.
Olur Mu ?
Seni ben kalbime, bağlayacağım
Ruhuna esen yel, olsam olur mu?
Sesini duymasamda, ağlayacağım
Göz yaşlarım elle, silsem olur mu?
Ömrümün son günleri
Çok ağladım yıllardır dertle kederle doldum
Taze bir gül gibiydim erken sarardım soldum
Burnumda tüter annem kardeşe hasret kaldım
Kara deftere yazdım göz yaşıyla dünleri
Döküldü yaprak yaprak ömrümün son günleri
Ömür katmalı
Gözleri gözüme hep baktığında
Gönlümden gönlüne meşk aktığında
Kalbimi alevle aşk yaktığında
Şefkati hissedip, ömür katmalı
Ömür yalanmış
Gözümün nurundan bir haber aldım
Hayatın kısaydı, ömür yalanmış,
Kesildi dermanım yığıldım kaldım
Hayatın kısaydı, ömür yalanmış.
Özle Demiştin
Ayrığı istermiş laf çarptı durdu
Artık sevmiyorum sözle demiştin
Sözleri ağırdı beni çok yordu
Yıllardır sevgiyi özle demiştin
Gizledim hep göz yaşlarımı,
Yalnızlık dayanılmaz akşamları,
Ben gülerken ağladım.
Ağlarken kahkaha attım.
Geceleri hep hayalini gördüm.
Sesini dutmak, ellerini tutmak,
Özledim
Bilmeden bırakıp gittin
haberin geldi Yatsı namazında
Hakkın rahmetine yürüdü
inanamadım duygularım karıştı
Ateş Düştü Yüreğime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!