15.07.1991 KIRKLARELİ MERKEZ
Zeynep adında,bir zamanlar bir sevdiğim vardı.
Gülüşü filan,sabah açan ilk güneş gibiydi.
Huzur bulurdum,her günüm onun ile yaşardı.
Nasıl söyleyeyim,mutluluğumun tek sebebiydi.
Gece olsun,gözlerimi onsuz kapamaz dım.
Sabah uyandığımda,ilk onu görürdüm etrafımda.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta