Zeynebim 2. Şiiri - Hazan Gülü Fatoş

ZEYNEBİM 2..

Madem, ayrılık yazdın sevdanın kitabına,
Adını sayfalara, yazmam artık Zeynebim.
Yakışmadı gidişin, sevdanın adabına,
Gayrı vuslat kapını, çalmam artık Zeynebim...

Ayaz vurdu bağıma, kaldım hicran kışında,
Hasretin kurşunu var, kalbin her atışında.
Bir yabancı gölge var, sevdalı bakışında,
Ardından bir damla yaş, dökmem artık Zeynebim...

Bir defa anlamadın bu garibin halından,
Canım çıktı sinemden, koptum hayat dalından,
Çiçek çiçek gezdim de, tatmadım aşk balından,
Aşkın zehrini bala, katmam artık Zeynebim...

Çok gördün yüzüme yar, sevgi ile bakmayı,
Kolay mı sandın, öyle umutları yıkmayı.?
Madem, bilirsin hicran çırasıyla yakmayı,
Gönül bağıma umut, ekmem artık Zeynebim...

Gençliği mi harcadın, yalan aşk sözlerinle,
Vurma artık hançeri, yabancı gözlerinle,
Sildim seni gönlümden, vefasız izlerinle,
Kördüğüm gönlüm ile, sevmem artık Zeynebim...

Bıraktığın hasretin, ağır gelir çilesi,
Vurdun sen can kuşunu, talan gönül kafesi,
Şimdi içimde susmaz, ayrılığın bestesi,
Sevda bağlamasını, çalmam artık Zeynebim.

Hazan Gülü’ne kıydın, vurdun aşk şairini,
Sildim artık kalbimden, Zühre’nin Tahir’ini,
Gayrı gardaş gör beni, yak onca şiirini,
Gönül mezarlığında, yatmam artık Zeynebim...

Hazan Gülü Fatoş.....