Şafak sökmeden dağ başında bir hırçın kız biter.
Köşe bucak aranır, şu kahrolası zerdali nerede biter?
Parmağında çiçekten yüzüğü, dilinde gurbet türküsü.
Hep elleri boş döner eve, başı önünde, asılır yüzü.
Tevafuk odur, gün gelir babası elinde bir avuç zerdaliyle belirir.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta