Zemheri şurekası Şiiri - Dağlar Özügüç

Zemheri şurekası kalbini kabartsa da
Işık bir yerinden sızmayı bilir
Sevgi vazgeçmek değil
Kırıldığında bile yeniden güvenmektir
Özlemek belki ağırdır,
Ama cesameti sevgiyi diri tutar
Beklemek zordur yorar insanı
Fakat sabır, umudun sessiz adımıdır
Her giden mutlaka bir iz bırakır
Değerli olan geride kalanın duasıdır
Ve bazen umut sadece beklemek
‘Daha henüz bitmedi” demektir
Karanlığa rağmen sevgi
Yolunu unutmayan bir ışıktır.
Gerçek sevgi; gelmeyeceğini bile bile
Kapıyı aralık bırakmaktır…