Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

VER COŞKUYU

Karamsar dünyanı pembeye döndür,
Dert tasayı bırak kafan dinlensin,
Yürek yangınını aşk ile söndür,
Ver coşkuyu gönlün biraz eğlensin.

VERESİ

Peşinat yetersiz, harcama fazla,
Alacaklıları gelmez göresi,
Müsrife kaçıyor, yetinmez azla,
Gidişi, gelişi, yolu veresi.

VERESİYE

Kimi insan peşin almak istemez,
Zamanda geçiyor bak gire siye,
Kimi de atlatır, vermek istemez,
Verdin veresiye, al ölesiye.

VEREYİM

Öyle sevmişim ki, tarifi farklı,
Sığınmışım artık ben Yaratana,
Aşk ile birlikte kaptırdım aklı,
Canımdan can iste vereyim sana.

VERİMSİZ

Tuttuğum elimde kalıyor bazen,
Sefillik günleri unutamadım,
Benden de beterdir başı boş gezen,
Verimli bir dala tutunamadım.

VERİN

Yalnızlık canım tak dedi işte,
Bunalım artacak böyle gidişte,
Yardımcı olursun, olsam enişte,
Elimden tutacak kol verin bana.

VERİN

Daha düne kadar özgürdüm, hürdüm,
Aşkın deryasına gönlümü sürdüm,
Duygumu kıskanan kişiler gördüm,
Hızımı kesmeyin, yol verin bana.

VERİNİZ !.

Sabah erken kalkar, görevi yapar,
İkramlar sunarken görün bakalım,
Ustalık öğrenen ibretler kapar,
İşçinin hakkını verin bakalım.

VERİRİM

Saygıda kusurun olmadı senin,
İlk ve son sevgilim olursun benim,
Aşkınla kavruldu bütün bedenim,
Canımdan can iste veririm sana.

Yakın komşularda ülkeme düşman,
Toprak alamazlar edemezler kar,
Saldırı yapanlar oluyor pişman,
Terörü kollayan vicdansızlar var.

Süper devletlerde gözü dikiyor,