Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Dünya bir yanadır, onlar bir yana,
Huzur ve güvence sağlıyor bana,
Hasretlik çekerler gitsem yabana,
Eşim ve evladım canımın içi.

Umut ışıklarım onlarla parlar,

Arada sıra da kapını çalsam,
Zamanlı,zamansız içeri dalsam,
Bazen çok memnunum,aciz de olsam,
Seni sevmiyorum diyemiyorum.

Yüreğin özüne yerleşmiş biraz,

Yirmi yedi ocak Raf da doğmuştu,
Bin dokuz yüz yirmi dört de olmuştu,
Bir buçuk yaşın da öksüz kalmıştı,
Rauf Denktaş öldü bu gün yastayız.

İstanbul da, dışta okul bitirdi,

Nerede çok sulu, iri taneler,
Kurumadan kokmaz oldu naneler,
Meyveyi seviyor birçok haneler,
Ekşiye dönüştü nar da deyişti.

Ticaret yaparken kredi çektik,

Allah'tan diledim sonun da verdi,
Çelik ailesi murada erdi,
Otuz beş yaşına bu yılda girdi,
Kızımın doğumu on üç ocakta.

Tesadüf torunla eşit oluyor,

Cahilik insana her zaman bela,
Ağzını, yüzünü ediyor hela,
Hakikat uğruna girelim yola,
Başarı gösterin okuyun yavrum.

Küçük kalmayacak büyüyeceksin,

Şişmanım diyerek acizlik duyma,
Şeytana kanıp da nefsine uyma,
Tütün mikrobunu ağzına koyma,
Sigara öldürür zayıflatmıyor.

Nikotin zararlı bağımlı yapar,

Güzelin peşinden koştum,yetiştim,
Aşkın deryasında bende tutuştum,
Evlenelim dedim biraz konuştum,
Düğünü sorarsan güz olur dedi.

Çatlak desenleri oda sevmiyor,

Kurutmak isteme yan gözle bakma,
Kibriti kullanma,çakmağı çakma,
İzmarit fırlatıp yok edip yakma,
Oksijen deposu yeşillik orman.

Yere tohum düşse toprağı emer,

Amacım sevgiyi,saygıyı sunmak,
Hoş görü tavırı herkese yaymak,
Sözlerim daima bal,şeker,kaymak,
Zarar veriyorsam okumayınız.

Barış kardeşliği dilden düşürmem,