Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

NEFRETİM

Rolünü oynadın maskeni taktın,
Gafilce avlandım, fırsatı buldun,
Samimi yaklaşıp sevecen baktın,
Sevdiğim diyordum, nefretim oldun.

NEFRET VAR

Zalim, gaddar, cimri hoşuma gitmez,
Kin, öfke kusunca huzur kaçıyor,
Toplumun içinde sorunu bitmez,
Sevgi açmayanlar, nefret saçıyor.

NEFRET YOK

Ruhunu ferah tut hazmet ve bıkma,
Hoşgörü sergile canını sıkma,
Bir anlık öfkeyle yuvanı yıkma,
İnsan sevdiğinden nefret eder mi?.

NEFSE ALDANIŞ

Dünyanın zevkleri seni meste der,
Bağımlı bırakır kalbi hapseder,
Çapkın koca malı kolay gasp eder,
Nesine, şeytana aldanırsınız.

NEFSE UYDUM

Varlığa,birliğe sonsuz inancım,
Günahkar kulunum dinmiyor sancım,
Şeytana şiddetli artıyor hıncım,
Affet beni Rabbım nefsime uydum.

NEFSİ EMİR

Gönlümün arzusu onu tetikler,
Uyumda sağladım fikirlerine,
Aşk sevda sevgisi beni tutuklar,
Kapıldım nefsimin emirlerine.

NAZ ETME

Her güzelin ömrü bil ki sınırlı,
Olumsuz yönün var olmasın hırlı,
Olman gerekiyor namuslu,arlı,
Güzelim diyerek naz etme bana.

NAZAR

Doğarken başladı beşik kertmesi,
Müjdeledi bana kuşun ötmesi,
Güzeldi annemin ninni çekmesi,
Sevda aşkımıza nazar değmesin.

NAZAR DEĞMESİN

Hünerli ellerin durmak bilmiyor,
Değerli sanatkar yüz yıl ölmüyor,
Beğenilen desen elde kalmıyor,
Dantel işlerine nazar değmesin.

NE OLDU ?

Merak etme sürpriz yaparım dedin,
Yalanla, dolanla ömrümü yedin,
Palavracı diye çıkıyor adın,
Ani geliyordun, ne oldu sana?.