Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

KALMAZDIN

Cahilce tavrından vazgeçmedin sen,
Yinede sabırlı davranırım ben,
Şeytandan uzaklaş, nefsini de yen,
Sözümü tutsaydın yalnız kalmazdın.

KALMIYOR

Bir hanede hüzün, bir evde neşe,
Ecel tuttuğunu salmıyor artık,
Sahip çıkmalıyız, bacı, kardeşe,
Ölüde, diride , kalmıyor artık.

Hoş geldin desek de hoş bulduk demen,
Yemekte seçersin çok şeyi yaman,
Aile ferdine çektirdin aman,
Seni zedeliyor gurur kaprisin.

Çenende düşüktür, dilinde uzun,

KAPTIRDIM

Hata ben demidir, onda mı bilmem?,
Gönlümden maniler tutturuyorum,
Hatırda kalacak, yazdım mı silmem,
Aşkıma kendimi kaptırıyorum.

KAPTIRDIM !.

Yasaklanan aşkı boşa giderdik,
Razı edemedik baba anneni,
Sonunda ayrılma kararı verdik,
Nikah kıyılmadan kaptırdım seni.

KAR

Kış günü deryayı beyazlık sarar,
Uçuşan sinekler yerini arar,
Toprağın üstüne kibarcık ağar,
Kar topu oynanır, yumuşacık kar.

Okul çantasında bazen taşınır,
Çünkü hizmet için yolları açık,
Onu kullanmazsak çok şey aşınır,
Defteri, kitabı sarıyor kapçık.

Müsrife kaçıyor dışa atılmaz,

Sen beni ben seni tanımaz iken,
Anımsar oluruz hayalde, düşte,
Yıldızlar barıştı biz görüşürken,
Yıldırım aşkına kapıldık işte.

Özlemler diz boyu, hasretlik aşar,

Yıllardır bu yolda mesafe aldım,
Ziyarette ettim, kiminde kaldım,
Ruhum dinleniyor çok mutlu oldum,
Gönül dostlarıma kapım açıktır.

Bana destek oldu çok sevdiğim yar,

KAPISIZ !.

Hileli hayatla yaşam sürülmez,
Mutluluk ortamı yaşatmadınız,
Bu gidişle size selam verilmez,
Çalacak bir kapı bırakmadınız.