Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

KOK

Uzaklarda durmak huyun,hünerin,
Seninki hafifse benimki derin,
Kalbimde,gönlümde ayrıldı yerin,
Aşkın ateşiyle yakarsın beni.

KOKLA !.

Ruhumun engini,bulsun dengini,
Sevgiden anlıyor fakir, zengini,
Kulağa fısılda, aktar bilgini,
Pamuksu saçların, telini kokla.

Her türlü içkiyi yudumluyor sun,
Zararlı şeyleri kaldır bekletme,
Düşe kalka yolu adımlıyor sun,
Alkollü nefesi bize koklatma.

Yaprağı dalından toparlamış sın,

KOKUŞ

Yanıma yaklaşma acayip halin,
Siyaha dönüşmüş parmağın,elin,
Öksürük sunarken çıkıyor dilin,
Sigara yüzünden pis pis kokarsın.

Özlemim arttıkça oda artıyor,
Sevgisi ayakta dimdik tutuyor,
O yufka yüreği beni yutuyor,
Anamın kokusu hala burnumda.

Bağrına basışı, hayal gözümde,

KOLAY

Gözlerin içine iyi bakarsan,
Samimi şekilde eli sıkarsan,
Başımı okşayıp, teni yıkarsan,
Beni sevmen inan kolay olacak.

Yaşanmış, kurguda işlenebilir,
Yüreği burkuyor hüzünlü anlar,
Heceyle maniler süslenebilir,
Kolay yazılmıyor, şiir, romanlar.

Hayal dünyasına dalabilir sin,

KOLAY OLMADI

Cahilliği baştan satamadım ki,
İmkanım yok tahsil aramadım ki,
Heves artı yerde duramadım ki,
Bu yola karışmak kolay olmadı.

KOLONOSKOPİ

Altı ay öncede tedavi oldum,
Üzüntüm artınca dert ile doldum,
Ekrandan izledim pürüzü bildim,
Kolonoskopi'de yapıldı bana.

KOMA

Yıllardır bu yönde kanımı emdin,
Borçlara gark edip, çıkmıştın dama,
İbretlik sözüme bakmayan sendin,
Atayı enayi yerine koma.