Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Kişi kendisini tanımıyorsa,
Tavsiye etsen de anlamıyorsa,
Zamanında teşhis konulmuyorsa,
Doktorlardan medet beklemeyiniz.

Yağlıdan, tuzlu dan kilonuz artar,

MEGA KENT

Geçmişte de sık sık gelirdim sana,
Tarihi anımsar, Hakkı seven kul,
İlham kaynağı da olursun bana,
Hoşça kal Mega kent güzel İstanbul.

Yuvarlak şapkayla cağa satardın,
Bizler çalışırken sende yatardın,
Tabaka içine tütün atardın,
Akıbet belli oldu Mehmet ağa.

Sağlığı o zaman hiçe saymıştı,

Şiirle anlattı Bayrak aşkını,
Dize getirmiştir, nice şaşkını,
Onu umursamaz şehvet düşkünü,
Akif'i sevmeyen bizden değildir.

İstiklal Marşının odur mimarı,

Biranlık öfkeyle terkettin gittin,
Kendini,beni de perişan ettin,
Gururun yüzünden eridin bittin,
Yuvamıza döndün mecbur kalınca.

Ananı kaybettin baban çaresiz,

MECBUR

Mutluluk ağacı kurutmamalı,
Sevdalı gönüller yorulmamalı,
Sevgi dolu kalbi daraltmamalı,
Sana ilgim,saygım mecburiyetten.

MECBURDUK

Severken yalnızlık ne kadar acı?,
Gözyaşı döküyor anne ve bacı,
Bir sende mevcuttur derdin ilacı,
Bizi ayrılığa mecbur ettiler.

Yüzüne bakınca surat bir karış,
Aşkın deryasında edemem yarış,
Hoş görü sunmaz san sağlanmaz barış,
Bozuk morallerin mecbur ediyor.

Emir baki yapmak hobidir bu gerçek,

Nice dostlarımın hali perişan,
Nikah yapamadan bozulur nişan,
Kulağı çınlatıp çoktur konuşan,
Öldümü, kaldımı bilemiyorum? .

Bazılarının da adresi kayıp,

Anne karnındayken çilen başlıyor,
Meydana çıkınca olacaksın kul,
Kimi donduruyor, kimi haşlıyor,
Dünyada huzur yok ahiret meçhul.

Sınır kavgasıyla başlıyor savaş,