Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

KAYBETMEM

Alnımın yazısı böyle yazılmış,
İstenmedik yerde fazla kalamam,
Tuzaklar kurulmuş, kuyu kazılmış,
Seni kaybetmeyi göze alamam.

KAYBETTİK

Anne karnındayken çok arzulandı,
Dünyaya gelirken biraz zırlandı,
Kundağa koyarken tez hazırlandı,
Ömürden yine de bizler kaybettik.

Saygılı olmazsan değerin düşer,
Çeneni oynattın aşkı mahvettin,
Dost bildiğin insan kuyunu deşer,
Önce güvenini, beni kaybettin.

Tanıdığım zaman gonca çiçektin,

KAYBETTİN !.

Teklifim ciddiydi, ümidim bitti,
Sevda yelkeni de kayboldu gitti,
Taptaze anılar içimde yitti,
Sen hayır dedikçe kaybedeceksin.

Kırk yıla yaklaştı senden kopuşum,
Değeriniz düşük sakın tartılma,
Moralimi bozdu haksız çatışın,
Beni kaybettiniz, boşa sürtünme.

Kul, köle misali hizmet ettirdi,

KAYBETTİN

Toplumu kirleten çamurun fazla,
Elde edemezsin cilveyle,nazla,
Yapışık davranma,uzaklaş hızla,
Saygını,sevgini kaybediyorsun.

KAYBIN

Dünyanın hırsına fazla bürünme,
Gereksiz şeyleri sakın kaydetme,
Haline çok şükret, yoksul görünme,
Aza kanaat et, çoğu kaybetme.

KAYBOLUŞ

Sağıma bakarım kitaplar dizli,
Kalemin yazdığı kalmıyor gizli,
Arkadaş oluruz senli ve bizli,
Eserler içinde kayboluyorum.

KAYBOLUŞUM

En derin saygıyla hürmeti sunduk,
Sevda dallarına birlikte konduk,
Mutluluk sefayı süreriz sandık,
Aşkın deryasında kayboluyoruz.

KAYBOLUŞUN

Düşümde gördüğüm işte bu dedim,
İkramda bulundun pastayı yedim,
Ansızın gidişi fark edemedim,
Gözümün önünden kayboluver din.