Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

İsrafil oğlumuz nöbet tutuyor,
Sabah erken kalkıp gece yatıyor,
Rahatı iyidir neşe katıyor,
Ananın burnun da hasret tütüyor.

Fedadır uğruna aksa da kanı,

Aylardır gönülden ona tutkundum,
Heyecan sardıkça ondan yutkundum,
Moralim bozuktu biraz sıkkındı m,
Bu sefer aşkımı söyleyeceğim.

Merakta kalmıyor yolu gözetler,

Nedense sevginin tozu kaçıyor,
Mutluluk yerine hüzün saçıyor,
Kimi bunalıyor, kimi içiyor,
Aşırı kıskançlık zarar veriyor.

Eşine güvenen işe gidiyor,

Onların da vardır temeli özü,
Dalların da gizli o yaşlı gözü,
Akan damlalarla söylüyor sözü,
Asmalar da ağlar insanlar gibi.

İlkbahar mevsimi domurcuk açar,

Ademi çamurdan yaratmış Allah,
Havva anamız da oldu maşallah,
Hakka layık kullar artar inşallah,
Hepimiz toprakdan üreyen canız.

Seven,sevilenler birleşmektedir,

Yanlış bilgilerle dolduruyorlar,
Kurşunla tenleri solduruyorlar,
Askeri, Polisi öldürüyorlar,
Nefret tohumunu eken utansın.

Şu terör belası çok ocak yaktı,

Vasıta yönünden sıkıntı yoktur,
Dağlara tırmanan virajı çoktur,
Bizi ulaştıran elbette haktır,
Acele edelim yolumuz uzun.

Ovanın içine yeşillik hakim,

Domurcuk halinle nede güzelsin,
Sevgililer için sanki özelsin,
Soldurup atarlar yerde gezersin,
Ah gülüm ben sana kıyamıyorum.

Çevreme kokuyu nasılda yaydın,

Geçim dünyasının dertleri bitmez,
Emekli olsan da maaşın yetmez,
Şişmanlık, zayıflık bence fark etmez,
Mecburen kemeri sıkıyor insan.

Gücün yetiyorsa iş bulup çalış,

Dimdik dursun diye içinden sarıp,
Her iki yuvaya nazikce koyup,
Arkadan bağlayıp kilidi vurup,
Üstünü süsleyip pullandırırsın.

Müziğe görede tempo tutarsın,