Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

DELİRİR

Gençliğinde sende çok hata yaptın,
Evladı haneden soğutacak sın,
Gururunu yıktın, tokatta attın,
Üstüne çok varma delirtecek sin.

Kalıcı değiliz yalan dünyada,
Uyutuluyoruz tatlı rüyada,
Başarılı olmak için davada,
Deli mi olayım, yoksa veli mi? .

Düşündürür bazen önemli konu,

Yarimin yüzünden aklı yitirdim,
Sevgi şefkatimi onda bitirdim,
Ömrüm kısalıyor kefen getirdim.
Aşkın deryasının delisi oldum.

Talihim gülmedi benden ayırdı,

DEME !.

Kendimce planlı işlerim vardır,
Kumardan anlamam zar deme bana.
Yoluna koyayım zamanım dardır,
Gitmem gerekiyor dur deme bana.

DEME

Başıma geleni sakın sormayın,
Asılsız deyimle kafa yormayın,
Yalnız başınıza hayal kurmayın,
Bekarlık sultanlık demeyin bana.

DEME GÖNÜL

Şıpsevdi yüzünden neler çekerim,
İhanete uğrar, yaşlar dökerim,
Çaresiz kalırım, boyun bükerim,
Gördüğün güzele, ah deme gönül.

DALGINLIK

Saate bakmayı unutuyorum,
Bekliyorum ama sürem doluyor,
Kendimi boş yere avutuyorum,
Dalgınlığım başa bela oluyor.

DALIŞ

Aşkınla yazayım diyorken eser,
Gönül yalnızlığa elbette küser,
Ayın çevresine yıldızlar düşer,
Yine hülyalara dalı vermişim.

DALIŞ

Sınırlı ömürde neler görürüm,
Beş vakit namazı kılar giderim,
Başıma ansızın sevda sürürüm,
Artılı, eksili yılar giderim.

Akar sular bile sürükler seni,
Can kulağı ile dinle sen beni,
Serinlemek için o yanan teni,
Yüzmeyi bilmezsen dalma derine.

Gölde ve gölette boğulan çoktur,