Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Sabah kalkar kalkmaz yüzünü yıkar,
Elini sabunlar, avucu sıkar,
Aynada süslenir, mis gibi kokar,
Cin gibi uyanık, sevimli çocuk.

Çizgi filim için ekranı açar,

Yeter ki iyilik yönünde konuş,
Yerin kulağı var duyanlar dinler,
Merak ediyorsan benimle konuş,
Adımı andıkça kulağım çınlar.

Sohbetin koyudur bitmek bilmiyor,

ÇINLAR !.

Sevginin yücesi bendedir bende,
Aranan güzellik, sendedir sende,
Elektrik olsun bütün bedende,
Adımı anar san kulağım çınlar.

ÇINLASIN

İsmimi söylerken farkı bilirim,
Bana türkü yak da alem dinlesin,
Hayalimi hisset koşar gelirim,
Bini hatırla da kulak çınlasın.

Dünya seyircidir, onlar rolünde,
Müslüman katleder,çözüm aramaz,
Arakan çaresiz kanlı gölünde,
Çinliler zalimdir, insan olamaz.

Uygur Türklerini aldılar hedef,

DEĞİL Kİ !

Dikkatlice baksan, yönün değişik,
Diyalog kurarım, olsan barışık,
Nasıl yaklaşayım, kafam karışık?,
Kahverengi gözler bende değil ki.

DEĞİL Kİ

Yıldırım aşkıyla bir şeyler oldu,
Kalbim boş kalmadı,gönlüme doldu,
Fedakar davrandım,ikramlar boldu,
Bırak dersin ama,elimde değil.

DEĞİLSEM

Cemali görsem de şaşkınım, şaşkın,
Maziyi hatırlat, saçımı tara,
Ne hale düşürür, var olan aşkım,
Ben bende değilsem, kendinde ara.

Ay yıldız göklerde dalgalanacak,
Onu seyredenler aşık olacak,
Övünüp , çalışan tez kalkınacak,
Ülkemi sevmezsen bizden değilsin.

Yetimin, öksüzün hakkını yeme,

DEĞİŞİK

Nineni gördüm de kara peçeli,
Annen de havalı şehre göçeli,
Dengeni bozmuşsun alkol içeli,
Aslına bakınca çok değişmişsin.