Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

ÇOK KOYDU

On beşe, bir aya dayanamadım,
Nereye gitsem de yaranamadım,
Atamın evinde barınamadım,
Hasretlik bu sefer iyice koydu.

ÇÖKMÜŞSÜN

Seni de beni de harcamış yıllar,
Çaresiz kalmışsın boyun bükmüş sün,
Dermansız bacağa tıkanmış yollar,
Güzellik kalmamış sende çökmüşsün.

ÇOK MUTSUZ

Başlangıç iyiydi çokta güzeldi,
Benim için sanki biraz özeldi,
Taşıdığım araç lüks ve dizeldi,
Mutsuzluk içinde sürüyor aşkım.

ÇOK MUTSUZUM

İki yüzlü halin hoşuma gitmez,
Aradığım aşkı bulamıyorum,
Çevreni incittin sorunun bitmez,
Ben seninle muylu olamıyorum.

Cahillik insanın başına bela,
Zararlı maddeden çıkar pis koku,
Üretim, eğitim getirir yola,
Çok oku, beynine bilgiyi doku.

Hafıza güçlenir kaydını yapar,

ÇOK OKURSAN

O günden bu güne neler değişti,
Bu gönül boş değil artık gelişti,
Uzakta olsa da sana erişti,
İçtenlikle oku anlarsın beni.

ÇOK ÖZLEDİM

Kameraya alıp fotoğraf çektim,
Onlarla konuşup içimi döktüm,
Çaresiz kalınca boynumu büktüm,
Arşivlere bakıp izledim anam.

ÇOK PİS

Bir kadın evini temiz tutmalı,
Yer süpürülecek, tahtalar zifir,
Nasırlı ellerle helal yutmalı,
Onu benimsemem, temizlik sıfır.

ÇOK RAHATIM

Aşk denen o şeyi bir kere tattım,
Kendimi çok yanan ateşe attım,
Yanıp kül olurken hali anlattım,
Unuttum maziyi çok rahatladım.

ŞAŞTIM

Yiğidi terk edip yaşlı ararsın,
Temizi bırakıp sarhoş sararsın,
Lüzumsuz şeylere kafa yorarsın,
Senin bu zevkine şaşıyorum ben.