Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Gönül bahçemizde güller açıyor,
Davrazı, Gölcükü umut saçıyor,
Ayazma suyundan herkes içiyor,
Isparta sevgisi özümde benim.

Kilimi, halısı nakış işlenir,

İnsanın vücudu oldukca hassas,
Yorgun düştüğünde kasılıyor kas,
Bir avuç beyinle doldurulmuş tas,
Ehlini bulmalı kırık çıkıklar.

Giderken gelirken engeli tanı,

Yıllar öncesine şöyle geri dön,
Gururu, kibiri, at üstünden yen,
Karşıma çıkmazsan kıyı köşe ön,
Sevdiğini akla söyle ben kimim? .

Aşkımla yanardın ne oldu sana? ,

Güneyde bir cennet köşemiz vardır,
Albayrak altında neşemiz vardır,
Pasaportsuz giriş gişemiz vardır,
Yavru vatanımız Kuzey Kıbrıs'ım.

Rumların zulmüde yürek dağlattı,

Özlemim artınca rahat durmadım,
Senden hariciyle hayal kurmadım,
Resimlere baktım yine doymadım,
Sana geldim ama kapın kilitli.

Kararımı verdim yola koyuldum,

Geçmişte her türlü acı yaşattın,
Dostları dağıttın düşman kuşattın,
Aşkı, hislerimi o gün boşalttın,
Dün yoktun içimde bu günde olma.

Vahşi bakışından nasılda ürktüm,

Heyacan dorukta karşılıyoruz,
Çok yanlış görüşler aşılıyoruz,
İçkiyle sınırı taşırıyoruz,
Önceki yıl gibi buda geçecek.

Hindiler keserek kutlanmaktadır,

Boğazı masaya yatırıyorum,
Her türlü gıdaya batırıyorum,
Nefsimi doyurdum oturuyorum,
Dişe göre buğum otuzikidir.

Gırtlak uzasada sayı deyişmez,

Bir damla pıhtı dan ne hale geldi,
Gece uyutmadı uykuyu böldü,
Tebessüm saçarak yüzlere güldü,
Çocuk deseniz de yiğittir onlar.

Neyi öğrettiysen onu hatırlar,

Kısacık geliyor adeta bize,
Gerçeği bildirmek isterim size,
Rab'bimin katında batarız göze,
Beyhude geçiyor upuzun yıllar.

Saniye,dakika,saat geçiyor,