Seni düşlüyorum gecenin bir yarısı..
Yatağım sensiz karanlık.
Dağılıyorum yalnızlığımın içinde.
Beni böyle yokluğuna koymasaydın..
Eksikliğine alışır tenim de,
ruhumdan tek bir izini bile
Ayrılırken söylenecek ne çok şey var aslında ne kadar az.
Birbirini suçlamak saçma.
Kızmak, anlamsız iğnelemeler, sitem gereksiz..
Ayrılırken hüzün kaplar her yeri, gökyüzündeki yıldızlar söner.
Sanki heran yağmur yağabilir, gözyaşlarına karışmak için..
Sessizlik hakimdir, sözcükler nafile.
Sevgim bitti desem gönlüm razı olmaz.
Özlemiyorum desem tenim yanar.
Güzel yüzlü kaypak yar
seni ne çok bekledim..
Sense elimi bıraktın yolun tam ortasında.
Seni nasıl seveyim hala..
Düşler ülkesinde bir yalnızım.
Kapımı çalan yok
olmasın ne çıkar.
Alıştım sıradanlığın rahatlığına.
Sende bir selamlık hatrım
bile kalmamış.
Yalan yüzlerine bakıp
insanların
doğru söylediklerine
inanmak..
Yalan olduğunu bildiğin halde..
Ne kadar komik
Ah sen misin, sen misin
beni böyle uyutmayan.
Gece gündüz aklımdan çıkmayan
sen misin
beni böyle ıssız ve yalnız hissettiren.
Koca bir dünya var değil mi,
Ne zaman bir çocuk görsem
elinden oyuncağı alınmış
ağlayan,
içim acıyor..
Çünkü bende en sevdiği
şeyler elinden alınmış,
Hiçbir aşk, hiçbir insanoğlu
hiçbir hayal, hiçbir düşünce
beni kendine esir edemez..
Ben istediğim için sen varsın
aşk sözcükleri söylenen kişisin..
Ben istediğim için kıymetlisin
Kafamda uğulduyor sesin,
kelimeler karmakarışık ve anlamsız.
Bir resmin var bana uzak bakıyor,
sadece bir suretten ibaret.
Varsa yoksa seni isteyen
bir kalbi taşıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!