Zehirli Baldır Şiiri - Baki Ortak

Ben,
babamdan gördüm.

Helalin
haramdan
daha zor kazanıldığını
onun nasırlı avuçlarında öğrendim.

Kolay gelenin
insanı kolay bozduğunu,
çabuk dolan kesenin
vicdanı daha çabuk boşalttığını
sessiz sofralarda fark ettim.

Babam,
az konuşurdu.
Ama ekmeği ağırdı,
omzu gibi…
Her lokma bir sınavdı sanki,
her kazanç
hesap günüyle tartılırdı.

Babamdan öğrendim ekmeğin teri
Helalin zorluğu kazançta eri
Haramın yolu tez aldatır beni
Sonu gelir hepsi zehirli baldır

Ben bu yüzden
kolayı sevemedim.
Düz yolda içim sıkıldı,
yokuşlar tanıdık geldi bana.
Zor olan çağırdı hep,
acı olan
daha sahici durdu.

Herkes kestirmeyi ararken
ben dolambaçları seçtim.
Çünkü bilirim,
eğri başlayan yol
doğruya varmaz.

Kolaya düşmedi gönül terazim
Zor olan çağırır daima azim
Eğri kapılarda eğilmez dizim
Sonu gelir hepsi zehirli baldır

Helal ağırdır,
yük yapar omza;
ama başı dik tutar.
Haram hafiftir,
uçurur insanı;
ama yere çakılınca
kemik bırakmaz.

Ter dökmeden gelen yorar insanı
Hızlı gelen nimet bozar vicdanı
Babamın sözüydü alnım nişanı
Sonu gelir hepsi zehirli baldır

Bu yüzden zora zaafım,
terin kokusuna yakınlığım var.
Kaybetmeyi göze alırım,
ama kendimi kaybetmem.

Babamdan kalan
en büyük miras bu:
Temiz bir vicdan
ve kirlenmemiş bir yol.

Bu yoldan dönmedim canım yansa da
Helâl diye direndim aç kalsam da
Eğilmem harama dünya dolsa da
Sonu gelir hepsi zehirli baldır

Ben o yolun yolcusuyum.
Adım önemli değil,
ün geçici.
Söz kalır, duruş kalır.

Ve bu söz
bir alın terinden dökülüyorsa
bilinsin ki
onu söyleyen
Kul Ortaktır.

KUL ORTAK