yalnız ben ve ellerim kalıyordu
uzun masllarda
evlerde o zamanlar anneler üzgün
babalar tövbeliydi
bir harf üşüyordu ağzımda
dilim daralıyordu
sokuluyordum bütün itirafların inine.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta