Yorgun düşmüş iki kara zebani
Uykumun derinliklerinden geri dönüyor
Evet! O senli gecenin sonu...
Onsuzluk ve onluluk çizgisinin çizildiği
Nefesin ısınıp sonra dondurulduğu uyku...
Yağmur; kaçamağı seven su damlaları...
Yüzüne çarpan sonra boynundan süzülen
Gönlümün maviliği gitmesin gökyüzünden
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin
Devamını Oku
Kuşların gülücüğü eksilmesin yüzünden
Kar yağsada bu sessiz vadiye, gün bitmesin
Yapraklar üşüse de, çiçekler üşümesin




Çok dağınık başlamışsın toparlayamadım ama şiirin ortasından itibaren finalini mükemmel hazırlamışsın. Bence vurucu final bütün şiiri ayakta tutan temel gibidir.Yani harika final, harika kurtarış ;) Ellerine sağlık.
Sevgimle
İbrahim Tolga Özsoy
karışık ve bunaltıcı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta