Zaten Şiiri - Mert Çelik 2

Durgunluğun demidir bu saatler İçindeki kaos uzlaşmaya yaklaştıkca titretir yüreğini gerekçesi takati kalmamıştır
Nice ki sağ kalmış bir yanımız bu saatlere hala tutar hayatın serçe parmağından güneş doğucak diye beklenen yarın zarfı altında bir güne
Şubattan bir kış gününe dolmuş hüzün ve keder vazgeçmiş beklemekten, elleri soğuk ve yanaklarında damlalar
Bardaktan boşalırcasına yağar sendeki yağmur delicesine ve tekrardan hür olamayacakmış gibi korkarak
Anadolu topraklarında türkü,kafkaslarda kar, ben memlelekinde yas hala baskındır daha hükmü bitmedi
Ben öldükçe gürlemeye müptela oldum lakin bunun da elbet bir sonu var
Biticek bugünde,şubatta bilirim
Anmaktan bıkmayan bir başka ben var içimde bir yerlerde tarihi nedir bilmez zamanın insanın hiçbir yerine nüfuz etmediği birisidir hep canlı dört yanı anılarla kaplanmış
Çok yorgunum üstümde kristalleşmiş buruk hayaller tutturmuşum ille de hür olacak yola baş koyarım
Sürgündür halimin tasfiri çocukça kandırılmış yabancılaştırılmaya kovulmuş gecelerde büyümüş çocuktur duygularım
Karası yüreğinde gözlerinde aydan parçalar
Parçalıyor kalbimi ıssız günlerin geçmek bilmeyen sancıları
Izdırap zorlarken zamanı kendime düşman olmaktayım
Zaten hiç aynı tarafta savaşmamıştık
Kovalarken anılarım canlı yanımı teslimim zulmün kollarına
Zaten teslim olmadan duramazsın
Kavrulur günlerim zamanla içiçe mezeleri serili gelir sofrasına cömerttir ruhumun son raddesi
Zaten cömert olmadan bu kadar kopamazsın