Zambaklar Şiiri - Mustafa Öztürk 9

Bu yıl ki bahar sensiz geçti
Yine sensiz baş verdi al yanaklı zambaklar
Göğsümden bir kuş uçuverdi, Duydum
Gidip görmediğim topraklar

Zamanın insanı tüketen çaresizliği mi
Veyahut hekimlerin görmediği yara mı
Beni bu denli acıtan,
Gül bahçelerinde dem vurdum yalnızlıktan
Sustum
Geceyle bir ettim derdimi sen duyma diye
Çekildi üstümden Tanrının kudretli gölgesi
Zambaklar sensiz açar oldu, sensiz ve izbe
Peki ya insanın yaradılışı ?
Nedir ki bu kadar seni bana arattıran
Nedir benim gözümle gördüğüm
Nedir beni bu kadar ağlattıran

Neyse

Bu yıl ki bahar sensiz geçti
Yine sensiz baş verdi al yanaklı zambaklar
Göğsümden bir kuş uçuverdi, Duydum
Gidip görmediğim topraklar.