Zamanın Gölgesinde Şiiri - Hamit Atay

Zamanın Gölgesinde

Zamanın gölgesinde yürürüm,
Sessiz adımlarla geçmişin izinde,
Her an,
Bir düş gibi sarar beni,
Ve bırakır izler ruhumda.

Zaman geçer,
Ama gölgesi kalır,
Uzun, karanlık ve derin,
Bazen umutlarla ışıldar,
Bazen hüzünle kaplanır.

Gölgede saklıdır,
Anılar, kırık hayaller,
Ve ben,
O gölgede ararım kendimi,
Kayıp zamanların içinde.

Zamanın gölgesi,
Bir sırdaş gibi yanı başımda,
Ve ben,
Onunla birlikte büyürüm,
Kendi içinde kaybolurken.

Bazen dururum,
O gölgeye bakar,
Ve anlarım,
Her anın değerini,
Her anın bir yansımasını.

Zamanın gölgesinde yaşarım,
Ama asla esir olmam ona,
Çünkü gölge de geçicidir,
Ve ben,
Kendi ışığımı yaratırım.

Hamit Atay