Herkes herşeyi biliyor. Doğruyu, eğriyi, yalanı yanlışı, ama kendi bildiğini okuyor herkes.Saygı, sevgi birer beylik lafı haline gelmiş. Herkes istediği an istediği rolü oynuyor. Nasıl olsa hesap yok, sorgu sual hakgetire.
İsteyen, söylenenin içinden çekiyor işine geleni. Yüzler artık keçeleşmiş, artık ne dersen de!
Kimse hiç birşeyi umursamıyor.Tepki, artık gereksiz zamanlarda, istemsiz bir söylem haline gelmiş.
Vicdan kendini askıya almış, duyguysa artık kurak mevsimlerin susuz çiçeği gibi yapayalnız
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta