Analar çiğnendi Bebekler doğrandı
İnsanlık bunu yaparken hiç mi utanmadı
Hisler ve duygular çürüyen bir soğandı
Zamane insanı ise kokan bir duvardı
İnsan yükü ağır olur çekilmez
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




amin... sanirim cuma hutbesi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta