Zamanca Şiiri - Pervin Özkan

Yıllanmış bir şampanya tadında hala bu şehir..
demi sec …
beni benden çok çaldın ama
seni affediyorum işte ….
Yine aynı kadehte ….
İçi boşalmış bir insan gördünmü hiç
Veya sırlarla kaplı bir çanak
Sırlandı dört bir yanım
Vurgun yedim hüzünlerden...
Çıkmaz sokak
Aysız gecelerde korkular
Korkularına tutsak
Şiir tadında yokluğun
Asılmış esaretimden
Yarım kalmış
varlığın
Keskin bıçak
Vuruldum içsesimden
Kanatlarıma hisler takılıyor düşününce
Özgürlüğe bakan güvercinin gözlerinde
Karanlık sokaklardan çıkıp
Gökyüzünü tutuyor ellerim
Bir yara kanıyor gözlerimde
Keşke diyorum keşke

Ver benim mavi boncuklarımı
Kelebek kanatlarımı
Kaybettiğim uçurtmamı
Unuttuğum bütün yıldız tozlarını
Çocukluğumdan alıp
Ver bana
Beni çocukluğuma yaz geri
Hoşçakal demek istemiyorum hiçbirşeye

Zaman
Senli haklarımı kullanmak istiyorum
Biraz kal benimle