hazan yaprakları savrulurken kaldırımlarda.
vucudumun şehri harap ve viran.
sanki kar örtüsü saçlarimı kaplayan.
gözlerim boş ve anlamsız bakar oldu.
odamsa loş ve karanlık.
yüreğimin karanlığı gibi.
güneşi özlüyorum sıcaklığını ışığını.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




dizlerim taşımaz oldu bu bedeni.
yıkık bir şehri taşısında ne yapsın. karamsar bir ruh halini ve yaşlanmayı iyi anlatmışsınız tebrikler sayın şair
zaman geçiyor ömür bitiyor keşkelerimiz her gün dahada çogalıyor yüregine saglık sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta