Zaman Şiiri - Ümit Mirza Albat

Zamanı tutamıyorum.
O, beni tutunduğum yerden koparıyor.
Annemin, babamın gençliğini aldı.
Sesleri kısıyor, duyamıyorum.
Mesafeleri açıyor, kapatamıyorum.

Zamanı tutamıyorum.
Gülen suratların kabuğunu döküyor.
Hayretlerime sular katıyor.
Alıyor elimdeki pamuk şekerini.

Zamanı tutamıyorum.
Kurutup savuruyor heveslerimi.
Deviriyor dik duran direkleri.
Beni mi es geçecek?

Zamanı tutamıyorum.
Tutamadığım sevgililer gibi.
Haykırışlarım ne fayda?
Alıyor işte seni senden.