Zaman ilaçsa insana eğer,
Neye bu elem neye bu keder.
Ebediyyen ediyorum aslında kendimi heder,
Artık gülmek kâfi ağlamak yeter.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta