Zaman Şiiri - Okan Rivia

Şafaklarda açan çiçeklerin türküsü
Kulağımda yankıları , Bir ağıt öyküsü
Bir gülün güzelliği kadar olsaydı ömrü
Ne sevilirdi , Ne Değeri bilinirdi .

Bakıyorum artık dolaştığımız bahçelere
Ne de bahtiyarlık hissediyorum bu yerde
Derin bir sessizlik var artık kalbimde
Yarım kalmışlıkların birikmesidir bu ümitsiz yerde.

Sabahların durgunluğu kadar donukmu hislerimiz
Yaşadıklarımız bir kum tanesi kadarmıydı hissettiklerimiz
Yarım kalmışlıkların yarasıdır bu bitmemişlik
Bitmemişliğin nedenidir belki bu özlemli gözlerin.

Şimdi etrafımı saran yoğun derin bir sis var.
Anlaşılmayacak kadar derin , duyulmayacak kadar yoğun . Çıkışını bulamadığım bu yerin çözümümü olacak zaman ?.

Elimdeki kalemle karaladığım kağıtta
Sade kurşun izleri yoktu aslında .
Her kelimesinde arayış içinde ama o tek
bulamadığı arayışın içinde.