Bir kalem bir insandan ne alır,
Ne alırda doldurur kağıtları,
Bir insan kalemi olmadı mı yazamaz mı bu satırları,
İnsan insana denk gele dursun,
Kavrar boşlukta sallandığı hoyrat geçen yılları,
O yıllar ki ömürden aldı,
O yıllar ki geride kaldı,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta