Yaşam istediklerinle yaşadıkların arasındaki bağın kopmasıydı:
Böyle zamanlarda düşünce aciz beden kimsesiz kalıyordu
Sevgi sofralarında beslenmeyi umut etmişti
Hangi sofraya oturmak istese aç kalıyordu
O heyecanla başlamak istiyordu hayata
Zaman her şeyi tüketiyordu
Oysa
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta