Zaman Şiiri - Cemil Polat

Zaman usulca göz kırpıp gitmiş
ben büyük kentlerin kargaşasında yolumu ararken.
evet şimdi buradayım...
ama burada olmayan çok şeyler var.
bakan gözler aynı gözler değil...
esen rüzgar tanımıyor beni
çocuklar gülmüyor bana.
koşamıyorum konuşamıyorum
şu dağlara çoktan unutmuş beni...
her şey dillense bu yer bu gök kan kusacak bana.
girdiğim gezdiğim her mekanda geçmişin uğultusu...
hayaller yok anılar darmadağın usumda...

ve batmaya yüz tutmuş güneş
bir yağmurlu ve kasvetli bir İstanbul günü daha...
içinde kaybolduğum bu kent kimin?
ve ben neresindeyim bu kentin?
her gittiğim yer aynı, her gün aynı şu şuursuzca kalabalık...
nereye akar bu bu nehir...

(21.12.2010 İSTANBUL)