Zalim Kader Şiiri - Gecenin Efendisi

Geceler üstüme çöktü de öylece kaldım
İçimde büyüyen derdi yıllarca hep sakladım
Kaderin kapısını bilmem kaç kere çaldım
Bir çare bul dedim de bir türlü bulduramadım.

Gönlümü bir garip sevdaya verdim
Ne güldüm bu fani dünyada ne ettim rahat
Her gelen yarayı baştacı edip bağrıma sardım
Sil şu yüreğimin izlerini dedim de sildiremedim.

Dertler gelip kapımı çaldı da girdi içeri
Gitmedi şu kaderim bir adım bile ileri
Ben yandıkça felek atmadı bir adım bile geri
Yeter artık dedim de yine durduramadım.

Ömrümü yıllara bölüp de ömrüne saydım
Her sabah kalkıp kendime yeni dert aldım
Yıllar sonra geçtim kaderimin karşısına ağladım
Değiş şu yazımı dedim de bir türlü değiştiremedim.

Yıllarca kendimi avutmak için bahaneler saydım
Her gece başımı yastığa koyup kaderime yandım
Ne kadar unutmak istediysem seni o kadar andım
Söküp at şu sevdayı dedim de bir türlü sökemedim.

Gönlümde ne varsa yıllarca hep sakladım
Her derde sabrettim, acıları içimde ikiye katladım
Kaderden bir parça mutluluk diye yalvardım
Bir gün olsun bahtımı güldür dedim de güldüremedim

Ömrümü yoluna verdim, kendimden bile vazgeçtim
Her düştüğümde kalkıp yine kaderime yetiştim
Bunca derdin altında ezildim, yine de direndim
Kaderime ne yaptım da yüzünü güldüremedim

Ömrümü avuç avuç kaderin eline dağıttım
Ne istedin de vermedim felek,ne dediysen yaptım
Bir ömür boyu susturdun, yine de sana yalvardım
Kaderime ne yaptım da yüzünü güldüremedim.