Acılar içinde yaşayan benim
Gece gündüz her an ağlayan benim
Al, yeşil, mor hep sizlerin olsun
Nasıl olsa bütün karalar benim.
Kaderim doğmadan yazılmış benim
Karun kadar zenginim
Bütün kelimeler benim
İstersem onları yan yana dizerim.
Karun kadar zenginim
Bütün sevgiler benim
Sen bedenimde canımdasın
Sen damarımda kanımdasın
Sen uzaklarda değil
Sen her zaman yanımdasın.
Yaşın yetmiş işin bitmiş diyorlar
Hastasın, felçlisin çek git diyorlar
Benim ne derdim var hiç bilmiyorlar
Yaşlılık kapıya koyacak değil.
Dünyanın düzeni böyle kurulmuş
Bitecek bir gün bu hasret
Ne kederden, ne hüzünden eser kalacak
Karadeniz’in güle güle gidin dediği gün
Elbette gelecek.
Özlemler bir bir ölürken
Benim derdim bana yeterdi amma
Bir dertte sen kattın derdin üstüne
Yangına körükle gidilmez amma
Gaz döktün üfledin Köz’ün üstüne.
Yağmur yağdı, seller aktı, göl oldu
O gün son bulmuştu mutluluklarım
Suya düşmüştü tüm umutlarım
Kim mutluysa onu ben de
Ben de kutlarım.
Kin ve nefret başlıyordu
Mutluluklar son bulunca
Lafı şoru bırakalım
Kendimize gelelim biz
Laga Luga yapmayalım
Vatan için ölelim biz.
Malı mülkü bırakalım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!