Zaafım Şiiri - Gece Gözlü

ZAAFIM

Seni dün gece arayan bendim… Biliyorum, yine kendime verdiğim sözleri çiğneyerek aradım seni.
Ne yeminler ettim oysa; “Bir daha dönmem,” dedim, “Bir daha sesini duymam, adını bile anmam…”

Sonra gece çöktü üzerime, sessizlik büyüdü içimde  insan  en çok vazgeçtiğine yeniliyor.
Telefonun ucunda sesini duyunca bütün gururum sustu.

 Bir tek kalbim konuştu: “Ben hâlâ onu seviyorum.”
Zalimsin… Bunu inkâr edecek değilim. Hainsin, bazen en güzel yerimden vuruyorsun beni.
Ama ne tuhaf… Bunca acının içinde senden vazgeçemediğim bir yer var içimde.

Belki de insanın en büyük yenilgisi budur; kendisine iyi gelmeyen birine kalbinin hâlâ “kal” diyebilmesi…
Sen benim hem en büyük yaramsın hem de o yaraya dokunmadan duramadığım el.

Kızıyorum sana, kendime daha çok…
biliyorum; sen ne kadar zalim olursan ol, benim sana karşı karşı koyamadığım bir şey var:

Adını koyamadığım değil, adını çok iyi bildiğim bir aşk…
ben, her “bitti” dediğim gecenin sabahında seni yeniden sevmenin utancıyla uyanıyorum.

Zalimsin… Hainsin… Ama kahretsin, bir o kadar da zaafımsın.

Belki de seni sevmek,
kendime karşı verdiğim
en uzun savaştı.
Her defasında
“bu kez bitti” dedim;
kalbim,
daha ben cümleyi bitirmeden
sana doğru yürüdü.

Senin bir bakışın yetiyor
bütün direncimi yıkmaya.
Bir “alo” deyişin,
aylarca ördüğüm duvarları
bir gecede yerle bir ediyor.

Ne kadar kaçarsam kaçayım
yolum sana çıkıyor.
Ne kadar kızarsam kızayım
özlemin içimde büyüyor.
Belki sen bilmiyorsun
ama ben seni
en çok vazgeçmeye çalışırken sevdim.

Bak aşk dediğin
hep güzel olanı sevmek değilmiş;
bazen canını acıtanı bile
kalbinin en güzel yerine koymakmış.

Lanet olsun yine
sana kızgınım.
Yine kırgınım.
Yine “aramayacağım” diyorum.

Ama biliyorum…
Gece biraz daha derinleşsin,
özlemin biraz daha ağırlaşsın,
kalbim yine sana yenilecek.
sen,
benim aklımın vazgeçtiği yerde
kalbimin karşı koyamadığısın.
Zalimsin…
Hainsin…
Ama bir o kadar da zaafımsın.

ben ne zaman
senden kurtuldum sansam,
kalbim usulca kulağıma eğilip
aynı şeyi söylüyor:
“Gitme…
Çünkü senin bütün yeminlerin
onun adını duyunca bozuluyor.”

— GeceGözlü