açıyorum pandoranın kutusunu
görüyorum bir izole yaşamın küllerini
son demine vurmuş bir hayatın uzatma dakikaları
artık biliyorum nefes almak israf
yerçekimini bile kaldıracak gücüm yok!
kapanıyor sonunda yorgun gözkapakları
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta