Yüz Şiiri - Rumeysa Haksever

Benim gibi yenilgisinden dönenler gördüm,
Yüzlerin hapsinden çıkarken ağırlaşanlar.

Bıkmadan ulumaktayım telin perişan halini,
Ve küllenmekteyim anımsadıkça kemanı.

Biri aydınlığı topladı; vermeye bekletti
Adı ölmezlendi, parsel parsel dağıtarak kitaplara.

Balinaları dövecek kadar kızgın ve kederliyim,
Çünkü kuş kardeşim uçtu başka abilere.

Tam anlamıyla cebelleşemedim hiçbiriyle
Yüzlerine istediğim hızda uçmadı mermiler

Şimdi ne çıkar aleyhime konuşsa fırtınalar;
Yine durmadan oynaşırım baharın yumağıyla.