Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Severim seni,
Özde sen varsın.
Yandırdın beni,
Közde sen varsın.

Aşkın gül oldu,

Hayat çay ise ömürde şekerdir,
Eridikçe tatlı olur sanırsın.
Çayı içip te bitirdiğin zaman,
Hayatın ne olduğunu tanırsın.

Yürek yanar ise gönül kor olur,
Sevda çeken gönül özde dar olur.
Kara sevdaya tutulan kimsenin,
Bu dünyada yaşaması zor olur.

Çayıra üç inek salsan otun gürünü yer,
Çayıra üç kurt salsan ineğin birini yer.
Dünyada ne hikmet ise bilinmez ama?
Çayıra üç insanı salsan bir birini yer.

Hiç şaptan olur mu diyorsun şeker?
Olsaydı şeker şekerlikten çıkar.
İnsanın aslı sağlamsa bozulmaz,
İnsanlar mutlaka aslına çeker.

Her gün ağlıyorum,
Gözüm yanar benim.
Yürek dağlıyorum,
Özüm yanar benim.

Derdi yazın derim,

Peygamber Efendimiz için şiir yazmıştır,
Ünlü Alman edebiyatçısı Von Goethe.
Hazreti Muhammedin önemini sezmiştir,
Ünlü Alman edebiyatçısı Von Goethe.

Peygamber aşkını bir nebze de olsa tatmış,

Mekkede Selmanı Pak adında biri vardı,
Hem İslamı anlatır hem berberlik yapardı.
Güzel kokular sürünür mis gibi kokardı,
Saçını keser Peygamberi tıraş yapardı.

Yüce Mevlayı Rab olarak tanıyıp bildi,

İnancımızı unuttuk,
Özümüz değişmiş bizim.
Hepimiz ayrı yol tuttuk,
Hazımız değişmiş bizim.

Hiç sıkıntıya girmeyiz,

Peygamber Efendimiz Hazreti Ebu Bekire,
Sevr Mağarasındayken manevi görev vermiştir.
Rabıtaya durarak dizini çökmüştür yere,
Ebu Bekir bu görevle hakikate ermiştir.

Manevi olarak vücudunu ürperti sarmış,